Irakurtzen ari zara...
Uncategorized

Ezer ez da berdin

28_bipolaritatea

Argazkia: Bipolaritatea
Egilea: Mr. Chopski
Artxibo mota: JPEG
Neurria: 5760×3840 px (3:2)
Sortze data: 2012/12/23
Latitudea: 43º 16,565´ N
Longitudea: 1º 57,244´ W
Kamera: Canon EOS 5D Mark III
Objektiboa: Canon EF 24-105mm f4/L IS USM
Distantzia fokala: 24mm
Irekidura: f8
Esposizio denbora: 1/50″
Sentikortasun eskala: 1250 ISO
Flasha:

Alter dixit.

Alabak existitzen denik ere ez dakien baina, ikastolan irakatsiko ez baliote ere, laster menderatuko duen hizkuntza horretan esan ohi den bezala, gauzak egia ala gezurra dira begiratzeko darabilgun kristalaren arabera.

Baina ez da kristala prisma moduan jokatzeko gaitasuna duen elementu bakarra: denborak ere antzera jokatzen du. EHUko Leioako kanpusean izan nintzen lehengo batean eta ez dakit penaz aitortu beharrekoa den baina, gaur egun, ez da nik gogoratzen nuen bezalakoa.

Hamar urtean, argi dago, gauzak aldatu egiten direla, baina horrenbesterako ere! Eta ez diot bertan aurkitu nituen azpiegitura berri edo eraldatuengatik, ez. Bertara sartzerakoan nabaritzen nuen sentsazio berezi hura inondik inora sumatu ez nuelako diot. Ikasle garaian gure gotorlekua zen hura, zentzu askotan. Benetan hala ez bazen ere, hala ikusten genuen guk. Mundu berri bat zabaltzen zen gure begien aurrean hara iritsitakoan.

Behar dudan bakoitzean aurkitzen ez dudan titulu bat eman zidaten han pasatako bost urteen truke, baina are garrantzitsuagoak dira bertan bizitako zenbait une, egondako zenbait leku edo ezagututako zenbait jende. Noan ordenan.

Gaur egun, ziurrenik, espresuki eurentzat atondutako emakidaren bat ere izango dute, baina gure garaian indar polizialak ezin ziren kanpus barrura sartu errektorearen baimenik gabe. Egia da, baita ere, maiz samar ematen zituela baimenak baina, agian, geurea ere izango zen erruaren zati bat.

Nire lehenengo manifestazioak eta protestak ordukoak dira. Sartzen ziren egunak, gainera, bereziak izaten ziren, zer konta ugarirekin joaten baikinen etxera. Ausartenak han-hemenka ugaltzen ziren baldosa hautsiez baliatzen ziren bisitariak agurtzeko; burutsuenok, aldiz, kafetegiko beheko solairuko xake pieza erraldoiak erabiltzen genituen lan horietarako, kultura eta hezkuntza indarrari gailentzeko armarik egokiena zirenaren metafora moduan edo.

Izan ere, kafetegia zen gure unibertsitate bizitzaren epizentroa. Bertan jorratzen genituen harreman pertsonalak eta bertan partekatzen genituen etorkizunari buruzko zenbait hausnarketa ere. Hango giroak dezente laguntzen zuen horretan, leku itxietan erretzea oraindik zilegi baitzen eta inork ez baitzion erreparatzen paper barruan su hartzen ari zen substantzia motari. Oraintsuko bisitaldian, aldiz, ez naiz kafetegira joaten ausartu.

Gerora, bide arras desberdinak aukeratu genituen han batzen ginenok. ETAko ustezko buruzagi militar, doktore, irakasle, ikertzaile, dendari, banatzaile, hipoteka bat ordaindu ezineko gurasoen parasito edo sasi-intelektual bihurtu ginen.

Oker ez banabil, gurea izan zen, zientzietako adarrean behintzat, karrera osoa euskaraz ikasteko aukera izan zuen lehenengo promozioa. Durangoko Sabeco-n ikusi nuen, joan den astean, Matematikako azterketan puntu 2 eman zizkidan irakaslea. Berarengana joan eta garagardo batera gonbidatzeko tentaldia izan nuen, eta ez gutxiegi hura leporatzeko, eurek egindako lanaren ondorioz eduki genuela guk euskaraz ikasteko beta eskertzeko baizik. Horretara ere ez nintzen ausartu.

Ego dixi.

Advertisements

Eztabaida

Erantzunik ez oraindik.

Utzi erantzun bat

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Aldatu )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Aldatu )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Aldatu )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Aldatu )

Connecting to %s

Bisitak orain arte:

Un porrón de visitas

ALTER ETA EGO 2.0:

Ego sum:

Egok kontenplaziozko bizitza maite du. Bizimodua hortik atera nahiko luke baina, momentuz, ezin du. Hala ere, lasai bizi da, denbora bere alde baitu. Barrukoa askatzeko idazten du.

Alter sunt:

Mr. Chopski psikoanalista da, ogibidez. Errealitatea behatu, interpretatu eta aztertu egiten du, hausnarketarako bideak irekiz. Behatzaile pasiboa da.

Mr. Kaplan trilero bat da, artista bat. Errealitatea desitxuratu, eraldatu eta manipulatu egiten du, begizta gorri eta guzti eskaintzen digularik. Friki aktiboa da.

Artxiboa: